گل لاله

معرفی کامل گل لاله | نکات طلایی نگهداری انواع لاله

زمان مطالعه : 5 دقیقه

گل لاله وحشی و هلندی، گیاهی دائمی و سوخ دار هستند (از گروه گیاهان دارای پیاز میباشد.). این گل زیبا، از لحاظ گلکاری یکساله است ، چرا که پیاز اصلی آن که منظور همان سوخ مادری است، فقط به مدت زمان یک سال زراعی دوام دارد؛ اما هر ساله با سوخ جدیدی جایگزین می شود و به ظاهر هیچ چیز تغییر نکرده است. لاله در مناطق سردسیری نوعی گل دائمی به حساب می آید، ولی در نواحی گرمسیری سوخ های تیمار شده با سرما کشت می شود و پس از گلدهی از بین می رود.

گل لاله نماد چیست ؟

مفهوم رنگ های مختلف گل های لاله متفاوت است. لاله قرمز نماد عشق و رنگ صورتی آن نماد درک متقابل است. هم چنین لاله ی بنفش پیام آور قدرت، فراوانی و خوشبختی، لاله زرد نماد شادی و عشق یک طرفه و لاله سفید نماد بخشش است. به طور کلی این گل همیشه پیام آور شادی بوده است.

از بخش گل لاله نماد چیست ، میتوانید اطلاعات کاملتری راجع به نماد گل لاله کسب نمایید.

فصل گل لاله

فصل گل لاله از اواسط اسفند تا اواسط اردیبهشت ادامه دارد که به دنبال ان نرگس ها و سنبل ها می آیند. اما گل ها معمولاً در نیمه ماه فروردین در بهترین حالت گلدهی خود هستند.

برگ گل لاله چه شکلی است؟

گل لاله دو یا سه لایه برگ سبز مایل به آبی ضخیم تولید می کند که در قسمت پایه گیاه قرار گرفته اند. گلهای زنگوله ای شکل معمولاً دارای سه گلبرگ و سه کاسبرگ گل لاله هستند. شش برچه آزاد وجود دارد و تخمدان سه لوبی با یک کلاله سه لوبی پایان می یابد. بسیاری از لاله های باغی را فقط می توان با پیازهای فلس دارشان تکثیر کرد.

نگهداری گل لاله

لاله یک گل دائمی نیست ، پس نباید انتظار داشته باشید که این گل همیشه گلدهی داشته باشد. دوام گل نهایتا یک ماه میباشد؛ اما پس از ، از بین رفتن گل، پیاز آن را از خاک در آورید و ساقه آن را قطع کنید. پیاز را در محلی خشک و تاریک بگذارید و سال دیگر نیز میتوانید آن را بکارید و شاهد گل دادن گل زیبای لاله باشید.

لازم است بدانید اگر پیاز لاله شما، از انواع لاله هلندی است ، فقط برای دوسال به شما گل میدهد و تکثیر نمیشود. چون در هلند پیازها را عقیم میکنند. اما اگر پیاز شما ایرانی است ، لاله هر سال گل داده و پیازها نیز تکثیر میابند.

گل لاله قرمز

منابع زیادی کشور ایران را منبع گل لاله مینامند ؛ چرا که ایران دارای شرایط آب و هوایی مناسبی برای گل لاله است. اکنون هلند منبع اصلی تولید گل لاله در سراسر جهان می باشد. گل لاله بسیار مقاوم بوده و مراقبت از آن بسیار اسان است و به همین علت طرفداران زیادی را مجذوب خود کرده است.

خاک مورد نیاز لاله :

خاک مناسب گیاه لاله باید تا حد امکان سبک باشد، بنابراین اضافه کردن ماسه و شن به خاک گلدان توصیه میشود. بهترین خاک برای کشت این گل ، ترکیبی از کوکوپیت، پیت ماس و پرلیت و یا مخلوطی از کود و خاک برگ و ماسه و خاک باغچه است.

آبیاری لاله :

در محیط داخلی ، آبیاری متوسط کافی است. اگر قصد دارید پیاز‌ها را برای سال آینده مجدد استفاده کنید ، لازم است در زمان رویش در بهار با استفاده از کود عمومی تغذیه صورت گیرد.

دمای مناسب لاله :

گل لاله نسبت به سرما مقاوم است. دمای مناسب برای ریشه‌دهی پیاز این گل، ۹ درجه و برای رشد گیاه ۱۸-۱۵ درجه سانتیگراد است. لازم به ذکر است، همانند گل نرگس، بالا بودن دمای محیط باعث عدم تشکیل گل می‌شود و بهترین کار این است که در یک مکان خنک نگهداری شوند.

کوددهی لاله :

اگر پیاز‌های لاله را برای سال آینده دوباره استفاده کنید، لازم است در زمان رویش در بهار با استفاده از کودهای عمومی موجود در بازار تغذیه گیاه صورت گیرد.

نور مناسب لاله :

لاله به نور زیادی نیاز دارد ، مخصوصا در زمان گلدهی. پس اگر درون منزل نگهداری میکنید ، پرنورترین مکان را برای این گل زیبا انتخاب کنید؛ به عنوان مثال کنار پنجره جنوبی مکان مناسبی است.

نکات مهم نگهداری پیاز گل لاله

پیاز لاله طبیعتاً پیازچه تولید می کند و هر ساله تجدید می شود. شروع برداشت پیازها از  اواسط خرداد ماه است و تا اواسط تیرماه ادامه دارد. پیازها را کمی پس از برداشت، درجه بندی می کنند و پیازهایی که باید کاشته شوند برحسب درشتی پیاز و قابلیت تولید تعداد پیازچه به دو گروه طبقه بندی می شوند.

پیازچه های معمولی را در دمای ۲۵ تا ۲۷ درجه سانتی گراد به مدت ۳ تا ۴ هفته و پس از آن در درجه حرارت ۲۰ درجه تا آبان ماه و از آن به بعد در حرارت ۱۷ درجه در انبار نگهداری می کنند.

پیازهایی که سخت تر پیازچه تولید می کنند در دمای ۱۰ تا ۲۳ درجه سانتی گراد تا شهریور ماه نگهداری می شوند و پس از آن در دمای ۲۰ درجه تا آبان ماه و پس از آن در دمای ۱۷ درجه سانتی گراد در انبار نگهداری می شوند.

پیازهای لاله را از اواسط مهر تا آبان ماه می کارند. هنگامی که پیازهای لاله را می کارند باید دقت کرد که طوقه ساقه (قسمت برجسته سر پیاز) بیرون از خاک قرار گیرد. پیازهای کوچک را معمولا ۱ تا ۲ سانتی متر پایین تر از سطح خاک می  کارند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.