معرفی گیاه پاپیتال

همه چیز درمورد گیاه پاپیتال(عشقه)

زمان مطالعه : 11 دقیقه

گیاه پاپیتال یا عشقه جزو گیاهان محبوب آپارتمانی محسوب می شود.

آشنایی با گل پاپیتال

نام علمی گیاه پاپیتال HEDERA CANARIENSIS بوده و از خانواده Araliaceae می باشد. این گیاه بومی اروپا، آسیا و شمال آفریقا است و اولین بار در کشور جزایر قناری کشت شده است.
پاپیتال گیاه پوششی و همیشه سبز است که دارای ساقه های دائمی چوبی و بالا رونده چسبنده میباشد.
این گیاه را معمولا به دو نام می شناسند که عبارت اند از : عشقه و پاپیتال. در ایران اکثر مردم آن را به نام گل عشقه می شناسند.
گل پاپیتال در بيشه ها و محلهاي سايه خیز رشد كرده و مهم ترین کاربرد آنها، پوشش دیوار ها و فنس ها می باشد. اکثر افراد از آن به عنوان یک گیاه تزئینی استفاده می کنند.
همچنین از گیاه پاپیتال می توان به عنوان یک گیاه پوششی استفاده کرد؛ زیرا گياهان پوششي اين حسن را دارند كه زمين را مي پوشانند و نمی گذارد زمین برهنه بماند.
یکی از نکات عجیب راجع به گل عشقه ، طول عمر بالای آن می باشد. این گیاه می تواند تا ۵۰۰ سال عمر داشته باشد!
رنگ برگ های انواع مختلف گل پاپیتال متفاوت میباشد. اما رایج ترین رنگ برگ های گل پاپیتال ، سبز می باشد.

از دیگر خاصیت های این گیاه زیبا این است که می تواند از رشد علف های هرز جلوگیری کند و مانع رشد آنها شود. توجه کنید که از رشد گياهان هرز در اطراف آن جلوگیری نمایید تا پاپیتال رشد بهتری داشته باشد.

گل عشقه زیبا

گل هایی که گل عشقه می دهند، به رنگ زرد مایل به سبز بوده که بعد از ۶ الی ۱۰ سال کاشت آن ها نمایان می شوند. آنها عطری شبیه به عسل دارند. پاپیتال در اوایل رشد خود، رشد کندی دارد؛ اما از مدتی رشد آن سرعت پیدا می کند.

به طور کلی نسبت به شرایط محیطی، قدرت سازگاری بالایی دارد. انها میتوانند در دمای بالا، پایین و نور کم یا زیاد رشد داشته باشند. آن دسته از پاپیتالها که برگهای ابلق دارند، در برابر سرما و باد های شدید تحمل بیشتری دارند. انواع ضعیف پاپیتال را میتوان در گلخانه و محیط های بسته پرورش داد.

گیاه پاپیتال خواص درمانی بسیاری نیز دارد. جوشانده ی این گیاه، محرک عصبی است، مغز را فعال کرده و باعث افزایش تمرکز می شود. همچنین برای جلوگیری از آلزایمر و زوال مغز نیز تاثیر بسیار زیادی دارد.

گیاهان عشقه (پاپیتال)، باید حداقل ۴ الی ۵ سال داشته باشند تا بتوان از فواید درمانی انها استفاده کرد. پاپیتال های کوچک را هرگز برای مصارف خود استفاده نکنید، چون هیچ تاثیری برای شما ندارد و حتی عوارضی نیز در پی دارد. دقت داشته باشید، گیاه پاپیتال را باید زیر نظر پزشک استفاده نمایید. میوه های این گیاه سمی بوده و چنانچه استفاده شود، می تواند مشکلات زیادی را ایجاد نماید.

گیاه عشقه تا هنگامیکه در کنار یک مانع عمودی قرار نگیرد بالا نمیرود. اگر مانع عمودی یک درخت باشد بهتر است. البته توجه داشته باشید که تجمع زیاد آن روی تنه درخت باعث خشک شدن درخت می شود. پس به صورت کنترل شده آن را نگه دارید.

گل پاپیتال رونده ابلق

نگهداری گل پاپیتال(عشقه) در منزل:

نور مناسب پاپیتال:

گل پاپیتال برای رشد نیاز به نور غیر مستقیم خورشید دارد. محیطی نیمه سایه در قسمت شرقی و شمالی خانه می تواند برای رشد آن مناسب باشد. اما دیوار های جنوبی چون بسیار گرم هستند و نور مستقیم به آنجا می تابد، اصلا نباید در این مکان ها گیاه را نگه دارید.
دقت داشته باشید که گیاه را مقابل نور مستقیم قرار ندهید؛ پاپیتال از نور زیاد متنفر است و باعث زرد شدن برگ هایش می شود.
همچنین اگر نور کافی برای گیاهتان فراهم نباشد، در بلند مدت سبب رشد نکردن و از بین رفتن رنگ و روی برگ هایش خواهد شد.
البته گونه هایی از این گیاه وجود دارند که مقابل نور غیر مستقیم نمی توانند طاقت بیاورند و حتما باید جلوی نور مستقیم باشند. این گونه گل ها، ابلق هستند. گل های ابلق را هیچ وقت در سایه قرار ندهید. این دسته از پاپیتال ها به نور زیادی احتیاج دارند و در سایه رنگ های خود را از دست می دهند.

آبیاری گیاه عشقه:

این گیاه به آبیاری متوسطی نیاز دارد. اگر گیاه شما به خوبی استقرار یافته باشد و مکان مورد نظر خود را به خوبی پیدا کرده باشد می تواند در شرایط کم باران و خشک هم به خوبی دوام آورد و به رشد خود ادامه دهد. اما به صورت کلی اگر آبیاری به طور عمیق و زیاد باشد می تواند به رشد انبوه گیاه کمک کند.

به طور کلی هر زمان که احساس کردید که خاک گیاه در حال خشک شدن است می توانید آن را آبیاری کنید. برای اینکه تشخیص دهید خاک گیاه خشک شده است یا نه می توانید انگشت خود را به اندازه 3 تا 4 سانتی متر درون خاک ببرید و رطوبت آن را بسنجید. اگر خاک گیاه خشک شده بود حتما و سریع آن را آبیاری کنید. اگر هم خشک نشده بود منتظر بمانید تا خشک شود و سپس آن را آبیاری کنید. سعی کنید که نگذرارید خاک کامل خشک شود.

در تابستان ها که دمای هوا گرم می شود باید گیاه را بیشتر آبیاری کنید؛ زیرا دمای گرم هوا موجب خشک شدن سریع خاک می شود. پاپیتال به طور کلی در هفته حدود 3 بار نیاز به آبیاری پیدا می کند.
در زمستان که هوا سرد است، نباید گیاه را بیش از حد آبیاری کنید و بایستی آبیاری را به 1 تا 2 بار در هفته کاهش دهید.

به این نکته توجه داشته باشید که خشکی بیش از حد خاک باعث کندی رشد و آبیاری زیاد سبب زردی برگها و ریزش آنها میگردد. برای آبیاری حتما از آب ولرم استفاده کنید.

آبیاری گل پاپیتال

خاک مناسب گل پاپیتال:

خاک زهکشی شده برای پاپیتال مناسب است. توجه کنید که خاک استفاده شده باید حاوی مقدار زیادی شن باشد تا گیاه قدرت رشد کردن را داشته باشد.
به طور کلی عشقه نسبت به خاک خیلی حساس نیست و در انواع خاک رشد می کند؛ اما بهتر است که ان را در خاک های غنی و آلی نگهداری کنید. در نتیجه گیاهتان رشد سریع تری خواهد داشت.

خاک اسیدیته بین ۷ـ۶ برای عشقه مناسب است.

استفاده از کود پوسیده دام یا خاک برگ می‌تواند مفید باشد. برای سبک‌تر شدن خاک باغچه، می توانید مقداری شن یا پیت ماس به ان اضافه کنید. خاک‌های دارای کمپوست نیز برای اصلاح خاک موثر است.

دمای مورد نیاز گیاه عشقه:

پاپیتال درجه دمایی بالایی را تحمل می کند و مشکل زیادی با دما ندارد. به طور کلی دمای بین 10 تا 25 درجه سانتی گراد بهترین دما برای نگهداری این گیاه است. دقت کنید که دما به زیر 0 درجه سانتی گراد نرسد؛ زیرا دمای سرد به گیاه آسیب می رساند و باعث می شود که برگ های گیاه بریزد.
همچنین دمای بیش از حد نیز می تواند برای گیاه مضر باشد. اگر دما خیلی زیاد باشد می تواند سبب خشکی گیاه و سوختگی برگ ها شود.
دمای مورد نیاز گیاه پاپیتال

رطوبت:

در صورتی که هوا بیش از حد گرم است، اقدام به غبار پاشی گیاه کنید. در تابستان هفته ای 2 بار آن را غبار پاشی کنید و در زمستان که هوا خنک تر است کمی از آن بکاهید و آن را به 1 بار در هفته برسانید. یکی از نکاتی که باید رعایت کنید این است که هیچ وقت آن را در نور شدید آفتاب هنگام ظهر غبار پاشی نکنید؛ نور آفتاب در این زمان بسیار شدید بوده و باعث میشود قطره های روی برگ به حالتی سوخته تبدیل شود. در واقع در چنین حالتی گیاه بیمار می شود. بهترین زمان برای غبار پاشی اوایل صبح یا اوایل شب است.

هرس گل پاپیتال:

گیاه عشقه به هرس خاصی نیاز ندارد؛ اما وقتی گیاه جوان است، شاخه ها و ساقه هایی را که کمی ضعیف به نظر می رسند و کم جون تر هستند حذف کنید تا رویش برگ های دیگر قوی تر شوند. پس از تثبیت گیاه نیز هر از چندگاهی آن را سر شاخه زنی نمایید تا رشد آن کنترل شود. اما هیچگاه حذف شاخه ها و ساقه ها را تا محل ساقه های مسن تر از ۴ تا ۵ سال انجام ندهید. ساقه های قدیمی تر تجدید حیات کندی دارند.

در مورد نوع ابلق پاپیتال نیز به محض ظهور شاخه های سبز یک دست آنها را حذف نمایید. چرا که این شاخه های سبز مقاوم تر هستند و اگر حذف نشوند، غالب شده و به تدریج شاخه ابلق در روی گیاه دیده نمیشود. در مناطقی که احتمال نشستن گرد و غبار بر روی شاخه و برگ این گیاه وجود دارد، هر چند وقت یکبار گیاه را سرشاخه زنی نمایید.

هرس گیاه

تکثیر گیاه پاپیتال یا عشقه

بهترین روش برای تکثیر گیاه پاپیتال قلمه گیری آن است. برای شروع عمل قلمه گیری، ابتدا باید در زمان مناسب این کار را انجام دهید. این زمان از اواخر مرداد تا اواخر مهر می باشد.بعد از آن قلمه هایی را به اندازه 10 تا 15 سانتی متر ببرید . سپس قلمه ها را باید در مخلوط پیت و ماسه در مکان گرم و سایه قرار دهید تا ریشه دهند. ریشه دهی آنها ممکن است 4 تا 6 هفته به طول بیانجمد.

بعد باید آنها را جا به جا نموند. بهترین زمان برای انتقال به زمین اصلی از پاییز تا بهار است. شما می توانید عمل هرس کردن آن را در بهار تا تابستان انجام دهید.نحوه تکثیر پاپیتال

پاپیتال را می توانید به آسانی از اواسط بهار تا اواخر تابستان تکثیر کنید. البته گیاهانی که در بهار تکثیر می شوند بسیار مقاوم تر هستند. با یک چاقوی تیز قلمه های ساقه ای و یا انتهایی را به طول 10 تا 15 سانتی متر ببرید. انها را از ساقه های رونده جدا کنید و به روش کشت مستقیم قلمه درون گلدان، آنها را در گلدانی با قطر دهانه ۹ سانتیمتر، حاوی کمپوست بذر و قلمه بکارید.

سعی کنید از خاکی مرطوب استفاده کنید و با کیسه پلاستیکی شفاف قلمه ها رو بپوشانید. بعد از حدود یک ماه ریشه دهی انجام خواهد شد. شما باید کیسه های پلاستیکی را بردارید و گلدان را در نور مناسب قرار دهید.

نور غیر مستقیم خورشید برای آن کافی است. همچنین شما می توانید قلمه ها را در آب نیز ریشه دار کنید. در طول تکثیر ، دمای محیط ۱۸ تا ۲۰ درجه سانتی گراد باشد. االبته پاپیتال ها می توانند در دمای کمی خنک هم به خوبی قلمه زنی کنند.

گیاه عشقه به دو روش دیگر نیز تکثیر می شود؛ اما این دو محبوب نیستند و دشوارند. این دو روش عبارند اند از: پیوند روی پایه‌های مقاوم و خوابانیدن شاخه.

شما می توانید نظرات و سوالات خود را در پایین این مقاله درج نمایید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *